Al jaren neem ik me voor om wat vaker met Vlek een weekendrit te rijden. Met een gemiddelde van 0,5 rit per jaar over de laatste jaren, zou dit geen ingewikkelde opgave moeten zijn. Afgelopen zondag was het zo ver. Alhoewel....het liep nog bijna mis doordat ik halverwege op weg naar Van Noord ontdekte dat ik geen bidon bij me had. Enfin (ik woon niet heel ver van Van Noord), ik arriveerde op de valreep bij het vertrekpunt, mét bidon - waaruit ik overigens pas na 65 km, ongeveer in de straat waarin ik woon, min of meer plichtmatig het eerste en enige slokje van de dag zou nemen, maar dit terzijde.
Bij mijn aankomst hadden de masters, een groepje van tien man en een vrouw, zich al in beweging gezet. Ik kon direct aanpikken. Geen onbekende of nieuwe gezichten maar een vertrouwd gezelschap. Het was aangenaam om weer eens rustig - jazeker, het fietsen ging best rustig - bij te praten met vlekkers die je al heel lang kent maar die je al lang niet hebt gesproken. Ritmeester Egbert had een prima rondje uitgezet, met als hoogtepunt een heus kerkepad.
Vol in de zon maar wel een stevige bries in het gezicht, nam het gezelschap deze enige horde van betekenis. Als beloning een kilometer of wat verder koffie. Opmerkelijk genoeg was het zelfbenoemde wielercafé in Schoonhoven nog niet open. Kennelijk leest de uitbater Het Laatste Nieuws niet?
Het laatste stukje via Bergambacht verliep net als de 45 voorafgaande kilometers vlekkeloos. Mijn complimenten voor de ritmeester: Egbert, bedankt voor deze fijne fietsochtend!
Peter Paul Schets
Reactie plaatsen
Reacties