Mariënwaerdt

Dit is een verslag van de rit naar de Mariënwaerdt op 21 maart 2026, geschreven door Dick Loef

Twee gedachten in het hoofd op weg naar Mariënwaerdt

De wervende tekst van de ritmeester was veelbelovend:

“De lente klopt steeds harder op de deur en bij het voorrijden afgelopen maandag vielen mij de vele bloeiende magnolia’s en andere bomen en struiken op.

De Mariënwaerdt is een fraai landgoed met mooie lanen, oude bomen en de nodige horeca. Wat mij betreft is een heel sterk punt van het landgoed dat het aan de Linge grenst en dat is nu net mijn favoriete stroompje. Het is de combinatie van een meanderend riviertje door fraaie dorpen, smalle dijken er langs, bloeiende bomen en struiken die ik zeer kan waarderen”.

En ja, ik ben het helemaal eens met Jan. Een prachtig gebied om te fietsen en al jaren is dit één van de mooiere ritten van ons toerprogramma.

Het voorjaar leek zaterdag ochtend helaas wat verder weg dan Jan schetste in zijn aankondiging. Koud en mistig was het bij aanvang maar de hoop op zonneschijn later op de dag had 7 vlekkers het besluit doen nemen om deze mooie rit mee te maken. En uiteindelijk, toen we Mariënwaerdt naderde prikte de zon door de mist en de bewolking heen en werd het snel een aangename voorjaarsdag.

Ondanks de mooie vooruitzichten speelden twee dingen in mijn hoofd bij aanvang.

Het eerste wat speelde was het feit dat ik begin januari een heupoperatie heb ondergaan en de vraag was hoe die zich zou houden bij mijn eerste rit boven de 100km. Albert Veraart schreef als reactie op mijn Strava post:

“Supermooi dat het weer zo goed gaat met je nieuwe heup! Je zou haast zeggen “helemaal niet gek om af en toe wat onderdelen te vervangen na je 60e”

En het ging inderdaad heel goed. Sinds oktober, toen ik een voorbereidende operatie heb gehad, had ik weinig buiten meer gefietst dus het viel me alles mee. Maar Albert, liever stel ik het vervangen van andere onderdelen nog even uit hoor 😉

De tweede gedachte die mij bezig hield was dat we vlak bij Beesd waar we de Linge oppikten voorbij het punt kwamen waar het vorig jaar behoorlijk mis ging en Marcel met de ambulance moest worden afgevoerd.

Zouden we het punt dit jaar wel zonder kleerscheuren passeren? Het goede nieuws was dat we van de andere kant kwamen zodat de vergissing die vorig jaar gemaakt werd dit jaar niet gemaakt kon worden.

Toen we er langs kwamen vroeg ik mij nog wel af hoe vorig jaar toch zo fout is gegaan want de situatie is op dat punt toch redelijk duidelijk. Nou ja, het heeft niet heel veel zin om hier langer bij stil te staan, aangezien het “lijdend voorwerp” in de persoon van Marcel op het moment dat ik dit schrijf lekker in Spanje zijn kilometers aan het maken is. Dus dat is gelukkig weer goed gekomen.

Al met al was het een bijzonder fijne rit die zeer soepel door Jan werd geleid en zonder noemenswaardige incidenten gereden werd. Hoewel……op weg naar Stolwijk over de Schoonouwenseweg kwam een melkwagen ons tegemoet. Ik vermoed dat de chauffeur weinig op heeft met wielrenners want ondanks het feit dat hij een passeerplaats passeerde en daar even stil had kunnen staan om ons veilig door te laten reed hij stevig door en dwong hij een aantal van ons de berm in. Af en toe toch wel bijzonder om te zien hoe mensen zich in het verkeer gedragen. Laten wij als Vlekkers maar proberen het goede voorbeeld te geven!

Deelnemers:

Jan Smid, Mark Cartigny, Ad van Zijl, Johan van Zijl, Robert Bolmers, Harrie (de buurman van Johan die als introducé meefietste) en Dick