Ongeveer zoals een gemiddelde Japanner Amsterdam aandoet, scheurden wij op zaterdagmorgen 20 juni door Amsterdam (foto 1). Ongeveer alle hoogtepunten kwamen we op onze route tegen. Amsterdamse bos, Vondelpark, roze tram, grachtengebied, bloemenmarkt, Anne Frankhuis, paleis op de Dam, het IJ, Olympisch stadion, Rijksmuseum en Paleis op de Dam. We zijn niet overal gestopt voor een foto, maar dat kijken we later nog even na in een gids.
En struikel je dan over de toeristen? Nee, zelfs op een mooie zaterdagmorgen kun je heel rustig over de grachten fietsen (foto 2). Reisleider Egbert stuurde ons vakkundig met heel weinig stoplichten en voornamelijk mooie fietspaden naar en door Amsterdam. Het ging even mis toen een deel van het fietspad langs de oude spoorbaan bij Amstelveen was opgebroken en we moesten improviseren door het Amsterdamse bos. Het deed een beetje denken aan een Jan Aarnout tochtje met keren en draaien over de donkere paden. Toen we echt het spoor kwijt waren kwamen we gelukkig een wandelaar met een hond tegen. Maar in plaats van ons de weg te wijzen vloog hij ons bijna aan. Dit is een wandelpad met loslopende honden schreeuwde hij ons toe. Hij stuurde nog net de hond niet op ons af. Maar via het geluid van sport en spel kwamen we het terrein van hockeyvereniging Pinoke tegen en toen konden we de geplande route weer vervolgen. Op de koffiestop bij de fameuze appeltaarttent Winkel konden we gelukkig een mooi plekje in de schaduw vinden naast een Japanse familie die wat foto’s van de highlights van Amsterdam aan het sorteren waren. En Egbert, in verband met zijn 60e verjaardag, trakteerde ons op koffie/thee en appeltaart bij voorkeur met slagroom. En om Egberts verjaardag nog meer cachet te geven stopte er precies voor onze neus een Amsterdams draaiorgel (foto 3), het hoogtepunt van ons bezoek aan deze stad.
De temperatuur begon inmiddels aardig op te lopen, maar een veel kortere route terug naar Gouda zit er niet echt in. Dus we vervolgden de fraaie geplande route eerst langs de Amstel (foto 4) en daarna via Woerdense Verlaat en de Meije terug naar huis. In en rond Amsterdam kun je niet lekker doortrappen op de fiets, maar dat we toch met een gemiddelde van 25.1 thuiskwamen wil wel zeggen dat we nog een aardig tempo hebben gehad in de hitte. Warm maar voldaan kwamen we thuis. We vertrokken met 5 man en dat is natuurlijk veel te weinig voor zo’n mooie rit. Pieter haakte eerder af in Vrouwenakker, en alleen Albert, Einte, Egbert en ondergetekende haalden de eindstreep.
Egbert bedankt!
Leo de L.
Reactie plaatsen
Reacties